مجلس

بحث سر قالب زندگی بود

فرشته از زمین سخن می سورد

قالب زندگی بایدخوشی باشد

هر کسی پی خوشی باشد

دیگری می گفت زمین جای جدال است

هر بنده را شمشیر و دژی باید

یکی گفت با این همه دوز و کلک شمشیر نه شاید

دیگری داشت سخن که اینان همه کیچند

از بهر زنده بودن همه دریغند

یکی داد زد که کار به خویششان رهانید

تا هر یک بر در خرابه باز یابید

صدای وزین امد که ای دیوانه ها

این همه زحمت نیست از برای ابطال ها

به نام الله عشق حاکم می شود بر قاب ها